Recensie: Sterren verpakt in huid – Anna van Praag

Sterren verpakt in huid opent meteen met een mokerslag. De zeventienjarige Aisha staat op een station, heeft alles tot in de details uitgerekend, en stapt voor de naderende intercity naar Amsterdam. Geen tweede gedachte, geen aarzeling, alleen het verlangen dat het eindelijk stopt.

Maar in plaats van het einde wacht haar een begin. Aisha komt terecht in de Transitruimte, een wonderlijke tussenwereld vormgegeven als vliegveld: Luchthaven 1. Daar ontmoet ze Armin, een jongen van haar eigen leeftijd die door een vrachtwagen is doodgereden. Twee jonge mensen met twee compleet verschillende doodsoorzaken (de een bewust gekozen, de ander pure pech) die elkaar vinden in een plek tussen leven en dood. Ze ontdekken dat ze niet de enige bewoners zijn, ook Aisha’s overleden oma woont er, en in de Verkeerstoren kunnen ze via een soort VR-installatie beelden uit hun verleden terugzien. Naarmate Aisha en Armin dichter naar elkaar toe groeien, durft Aisha ook terug te kijken naar de keuzes die haar leven, en haar dood, hebben bepaald.

Waar het boek in slaagt

Het meest opvallende aan dit boek is de durf. Suïcide onder jongeren is, ondanks dat het een van de belangrijkste doodsoorzaken onder jongeren is, een onderwerp waar in young-adultliteratuur relatief weinig direct over geschreven wordt. Anna van Praag heeft zich er toch aan gewaagd, met een verhaal geschreven vanuit het perspectief van een meisje dat ervoor kiest haar eigen leven te beëindigen.

Dat onderwerp komt niet uit de lucht vallen. Van Praag noemt dit zelf het zwaarste boek dat ze ooit geschreven heeft, en vertelt dat ze wilde begrijpen waarom iemand een einde aan zijn leven maakt, een vraag die voor haar persoonlijk is geworden na het overlijden van haar zeventienjarige neefje. Op haar blog beschrijft ze hoe intensief het schrijfproces was: ze paste bij het schrijven bijna een vorm van method acting toe, omdat ze niet over de dood wilde schrijven zonder haar eigen doodsangst onder ogen te zien. Die persoonlijke urgentie is voelbaar in de tekst en geeft het boek een geloofwaardigheid die je bij minder doorleefde YA-romans over zware thema’s wel eens mist.

Lezers die het boek al te pakken hebben gehad, zijn over het algemeen lovend. Een eerste recensent omschrijft het als een boek over het donkerst denkbare onderwerp dat er ondanks die zwaarte toch in slaagt knap en teder de lichtheid van het leven te vangen, en roemt vooral het intens pakkende begin, de spanningsboog en zelfs de humor die erin verwerkt zit. De vergelijking die in deze recensie wordt getrokken, is veelzeggend: Sterren verpakt in huid wordt in één adem genoemd met De Middernachtbibliotheek van Matt Haig, een ander boek dat de balans zoekt tussen levensmoeheid en de ontdekking dat het leven (of een leven) de moeite waard kan zijn.

Ook in de bredere context komt het boek goed aan: het wordt besproken op NPO Radio 1 en de auteur trekt het land door om er bij lezingen over te vertellen, onder meer in Vlissingen, waar ze inging op de vraag waarom ze juist dit onderwerp wilde begrijpen.

Waar het wat minder overtuigt

Niet iedereen is even enthousiast. Een recensent van Young-Adults.nl is kritischer: ze noemt het een vlotlezend verhaal met een origineel uitgangspunt, maar geeft aan dat het concept voor haar niet volledig werd waargemaakt. De schrijfstijl sprak haar niet voldoende aan, en ze vond dat er soms te veel nadruk lag op het ontluikende liefdesverhaal tussen Aisha en Armin, ten koste van de andere lagen van het verhaal. Dat resulteerde in een score van drie sterren.

Dat is een reëel risico bij dit soort boeken: het premisse van een tussenwereld waar twee jonge, dode tieners verliefd op elkaar worden is origineel en ontroerend, maar kan ook afleiden van de kern, namelijk het onderzoeken van wát Aisha naar die spoorrails dreef, en hoe spijt, verlangen en herinnering zich tot elkaar verhouden. Of de romantische lijn het zware thema ondersteunt of er juist een beetje van wegglijdt, lijkt sterk van de lezer af te hangen.

Voor wie is dit boek?

Dit is geen boek om lichtzinnig te lezen. Het thema is rauw, het beginhoofdstuk is naar verluidt confronterend, en de auteur zelf waarschuwt niet voor niets dat het haar zwaarste boek is. Tegelijk wordt door zowel de auteur als lezers benadrukt dat het uiteindelijk geen deprimerend boek is, maar juist troost biedt. Het is uitdrukkelijk bedoeld om, zoals Van Praag het zelf verwoordt, de lezer uit te nodigen de ander écht te zien.

Het boek leent zich daarmee goed voor een breed publiek: tieners vanaf een jaar of zestien die zelf met zware gedachten worstelen of die iemand kennen die dat doet, maar ook ouders, docenten en mediathecarissen die met jongeren over dit onderwerp in gesprek willen. De combinatie van een toegankelijke, vlotte schrijfstijl met een zwaar onderwerp maakt het bovendien geschikt als startpunt voor gesprek op middelbare scholen.

Conclusie

Sterren verpakt in huid is een moedig en doorvoeld boek dat een onderwerp aanpakt waar YA-literatuur vaak omheen draait. De combinatie van een fantasierijke tussenwereld met een diep persoonlijk en urgent thema levert een verhaal op dat sommige lezers compleet meesleept en anderen net iets te veel op de romantiek laat leunen. Wat overeind blijft, is de oprechtheid waarmee het geschreven is: dit is geen boek dat over suïcide gaat om sensatie, maar een boek dat probeert te begrijpen, en dat probeert te troosten.

Uitgeverij: Lemniscaat | Verschenen: 21 mei 2026 | Pagina’s: 263 | Genre: Young Adult | Leeftijd: vanaf 16 jaar

Een laatste opmerking: dit boek behandelt suïcide. Mocht je zelf met zware gedachten zitten, weet dan dat je niet alleen bent en dat er hulp beschikbaar is, bijvoorbeeld via 113 Zelfmoordpreventie (bel 0800-0113 of chat via 113.nl).