9 tips om met kinderen over trauma te praten

Na een tragedie als de aanslagen in Parijs, het COVID-19 virus of een persoonlijk trauma zoals misbruik, mishandeling of verslaafde ouders zullen jongeren vragen hebben. Hoe reageren we?

In een video die viraal is gegaan na de terroristische aanslagen van 13 november 2015 in Parijs, troost een vader zijn zoon, die zich zorgen maakt over het feit dat ‘slechteriken’ hen neerschieten.

‘Ze hebben misschien wapens, maar wij hebben bloemen’, zegt de vader, verwijzend naar de spontane gedenktekens die mensen hadden neergelegd om de slachtoffers te eren. “Frankrijk is ons thuis.”

Na wat heen en weer, lijkt de jongen uiteindelijk getroost door de woorden van zijn vader – en miljoenen kijkers zijn ontroerd door de tederheid, het geduld en de zorgzaamheid van de man.

De video herinnert ons eraan dat hoewel we onze kinderen niet altijd kunnen beschermen tegen getuige van geweld en tragedie in de wereld, we hen kunnen troosten en op de meest genezende manier kunnen communiceren.

Maar velen van ons weten niet altijd wat de beste manier is om dat te doen – het kan zijn dat we het vertrouwen en de tegenwoordigheid van geest missen die die vader, later geïdentificeerd als Angel Le, heeft aangetoond.

Gelukkig hebben experts op het gebied van ouderschap en onderwijs een schat aan middelen geproduceerd om moeilijke gesprekken met jongeren te voeren over tragedies zoals misbruik, verslaafde ouders, loverboy praktijken of door hevig pesten op school. Hieronder staan ​​negen tips verzameld uit diverse bronnen.

1. Start het gesprek

Dat jongeren het niet over een tragedie hebben, wil nog niet zeggen dat ze er niet aan denken, zeggen experts. Ze voelen misschien jouw ongemak en willen je niet van streek maken door het ter sprake te brengen, of ze zijn misschien te overweldigd door hun eigen gevoelens om ze te uiten.

Zonder feitelijke informatie‘ speculeren jongeren (en volwassenen) en vullen ze de lege ruimtes in om een ​​compleet verhaal of uitleg te maken. In de meeste gevallen zijn de angsten en fantasieën van het kind veel beangstigender en verontrustender dan de waarheid. Zodra het kind vragen stelt of lijkt na te denken over de gebeurtenis, is het tijd voor een gesprek.

Educators for Social Responsibility (ESR) suggereert in een gids genaamd “Praten met kinderen over oorlog en geweld in de wereld” dat kinderen vanaf vier of vijf jaar er baat bij hebben om over het trauma te praten. Dus ook jongeren hebben hier zeker baat bij. Om het gesprek te openen, zou je kunnen beginnen met vragen als deze:

  • “Wat vind je van wat er in de wereld gebeurt?”
  • “Waar denken en praten jij of je vrienden over in termen van de wereldsituatie?”
  • “Hebben jij en je vrienden het over wat er in Parijs (of het trauma wat is ontwikkeld) is gebeurd? Ik zou heel graag willen horen wat je ervan vindt. Laat het me weten als je wilt praten. “

9 tips om met kinderen over trauma te praten

2. Stel ze gerust

Tragedie kan ons gevoel van veiligheid, en dat van onze kinderen, doen rammelen. Een van de doelen van dit gesprek is om hen de verzekering te geven dat:

  • Het zal beter worden.
  • Je zult er voor ze zijn.
  • Ze kunnen je altijd vragen stellen.
  • Ze zijn veilig, net als de mensen om wie ze geven.

Om jouw geruststellingen geloofwaardiger te maken, kun je wijzen op enkele van de veiligheidsmaatregelen die worden genomen, zoals uitleggen wat bewakers doen.

Jongeren moeten heel duidelijk horen dat hun ouders er alles aan doen om voor hen te zorgen en hen in veiligheid te brengen. Ze moeten ook horen dat mensen in de regering en andere volwassenen die ze niet eens kennen ook hard werken om hen te beschermen.

3. Luister

Hoewel we altijd goede luisteraars voor onze kinderen willen zijn, is het vooral cruciaal na traumatische gebeurtenissen denk hierbij ook aan verslavingen. Dat betekent dat we ze onze volledige aandacht moeten geven, en niet te snel gaan oordelen of bagatelliseren wat ze zeggen – hoe dom of onlogisch het ook mag lijken. Als een kind bijvoorbeeld bang is dat elk vliegtuig boven zijn hoofd een bom draagt, is het misschien beter om te zeggen: “Ik begrijp waarom je bang bent, maar eigenlijk …” in plaats van een geschokt “Nee, natuurlijk niet!”

Door jouw vermogen om rustig te luisteren, zelfs naar zorgen die misschien onrealistisch lijken, geef je aan dat hun angsten niet al te beangstigend zijn om mee om te gaan.

Als de angsten van jongeren vaag of verward klinken, kunnen ouders helpen door zachtjes samen te vatten wat ze horen: “Het klinkt alsof wat je voelt is …” Een paar verhelderende vragen kunnen ook helpen:

  • “Dat is interessant, kun je me daar meer over vertellen?”
  • “Wat bedoel je met…?”
  • “Hoe lang voel je je al …?”

4. Zoek uit wat ze weten

Door te luisteren kunnen ouders de fragmenten en geruchten ontdekken die hun kinderen al hebben geabsorbeerd over een tragedie. Als het onduidelijk is, een simpele “Wat heb je hierover gehoord?” zou de truc moeten doen.

Een belangrijk doel van dit gesprek is om eventuele misvattingen die jongeren hebben opgepikt te corrigeren en tegelijkertijd meer concrete informatie te bieden. Je kunt het detailniveau aanpassen aan hun leeftijd en hoeveel onbeantwoorde vragen hen bezighouden.

Sommige van die vragen kunnen lastig te beantwoorden zijn – en in dat geval stelt ESR antwoorden als deze voor:

  • “Ik weet het antwoord daarop niet en ik weet niet zeker of iemand het weet. Ik weet echter dat veel attente mensen over de hele wereld hard werken om dit probleem te begrijpen. “
  • “Dat is een interessante vraag, en ik weet het antwoord niet. Hoe kunnen we dat samen ontdekken? “

Het proces van uitzoeken waar de informatie vandaan komt en het doorlopen van de stappen om deze te verkrijgen, kan een zeer geruststellende ervaring voor jongeren zijn, vooral wanneer een volwassene met vertrouwen meedoe. Op een kleine maar belangrijke manier kan deze ervaring voor jonge mensen aantonen dat er ordelijke manieren zijn om problemen op te lossen en dat de wereld ons begrip niet te boven gaat.

moedig kinderen aan om over hun gevoelens te praten trauma

5. Moedig jongeren aan om over hun gevoelens te praten

Verdriet, ongerustheid, angst, stress, zelfs opwinding – alle gevoelens zijn mogelijk als reactie op trauma en geweld. Wat jongeren ook voelen, toon begrip en acceptatie.

Als we jongeren niet laten weten dat het oké is om verdrietig en bang te zijn, kunnen ze denken dat er iets mis is met hen als ze zich zo voelen. Als we ze kunnen helpen hun eigen gevoelens als natuurlijk en normaal te accepteren, zullen hun gevoelens veel beter beheersbaar voor hen zijn.

We kunnen jongeren zelfs aanmoedigen om hun gevoelens op een non-verbale manier te uiten, door te tekenen, schrijven, zingen of spelen.

6. Deel jouw gevoelens

Deskundigen lijken het erover eens te zijn dat het nuttig kan zijn om jouw gevoelens met je kind te delen, met enkele kanttekeningen.

Zorg ook voor jezelf:

Als je je overweldigd of getraumatiseerd voelt door de gebeurtenis, probeer dan deze veerkrachtopbouwende praktijken:

Mindful Breathing: breng 15 minuten door met mediteren en concentreer je op je ademhaling.

Expressief schrijven: schrijf gedurende 20 minuten continu over jouw diepste emoties en gedachten over de gebeurtenis en hoe deze zich verhoudt tot jouw verleden.

Ten eerste wil je duidelijk maken dat je alles aankunt wat je voelt. “[Jongeren] krijgen de kans om in te zien dat je, ook al ben je van streek, weer bij elkaar kunt komen en door kunt gaan. Ouders horen het vaak: wees een rolmodel. Dat geldt ook voor emoties, leggen de experts van de American Psychological Association uit in hun gids over hoe je met jongeren kunt praten over moeilijk nieuws en tragedies. (Als je woede of zorgen je dreigen te overweldigen of je afleiden van je kind, ben je misschien nog niet klaar om dit gesprek te voeren.)

Een ander risico is dat jouw gevoelens een aanvulling of vervanging kunnen zijn van de gevoelens die jongeren al ervaren.

Een serieuze valkuil is dat we ze kunnen belasten met onze volwassen zorgen, nieuwe vragen en angsten voor ze opwerpen, in plaats van ze te helpen omgaan met vragen en angsten die ze al hebben. We zouden gewoon over hun hoofd kunnen praten, vragen beantwoorden die niet werden gesteld, informatie verstrekken die niet nuttig is, voldoen aan onze behoefte om jongeren iets te ‘geven’ in plaats van te voldoen aan hun behoefte om gehoord en begrepen te worden.”

Als gevolg hiervan suggereert ESR beperkte uitingen van emotie, zoals: “Je lijkt verdrietig als we hierover praten. Ik voel me ook verdrietig. ” Deze aanpak vermijdt de hierboven genoemde valkuilen, terwijl acceptatie wordt getoond, empathie wordt getoond en niet wordt ontkend wat je voelt.

7. Focus op het goede

Waar trauma is, is er ook heldendom – daden van politieagenten, doctoren of gewone burgers die ons vertrouwen in de mensheid herstellen wanneer het wordt geschokt. De krachten van het goede komen in actie met hun liefde, steun en vrijgevigheid. In Parijs bijvoorbeeld openden veel restaurant- en winkeleigenaren hun deuren en beschermden voetgangers tijdens de aanslagen en door de nacht.

Een citaat van de heer Rogers wordt vaak na tragedies aangehaald om dit punt mooi te maken:

Toen ik een jongen was en ik enge dingen in het nieuws zag, zei mijn moeder tegen me: ‘Zoek de helpers. Je zult altijd mensen vinden die helpen. ’Tot op de dag van vandaag, vooral in tijden van‘ rampspoed ’, herinner ik me de woorden van mijn moeder en ik voel me altijd getroost door te beseffen dat er nog steeds zoveel helpers zijn – zoveel zorgzame mensen op deze wereld.

Hiervoor bestaan ​​hele systemen, zoals het Rode Kruis of de studie van aardbevingsbestendige architectuur. Het Health System van de University of Michigan moedigt ouders aan om tragedie te gebruiken als een kans om jongeren voor te lichten over alle manieren waarop mensen werken om ons te beschermen. De boodschap is: er zijn overal goede mensen om je heen.

9 tips om met kinderen over trauma te praten

8. Moedig jongeren aan om te handelen

Wanneer we de pijn van anderen voelen, motiveert medeleven ons om te helpen en die pijn om te zetten in een gevoel van verbinding en steun. Door jongeren aan te moedigen iets te doen aan wat ze voelen, kunnen ze een uitlaatklep krijgen en hun gevoel van controle herstellen.

Enkele suggesties kunnen zijn:

  • Brieven schrijven aan slachtoffers en hun families.
  • Het sturen van bedankbriefjes naar doctoren, paramedici, brandweerlieden of politie.
  • Een gemeenschapsstudiegroep opzetten om meer over het probleem te weten te komen.
  • Organiseren van een gemeentelijke bijeenkomst om een ​​actieplan op te stellen.
  • Een brief schrijven aan de redacteur.
  • Geld inzamelen voor een goed doel.

Je kunt jongeren helpen een manier te vinden om uit hun machteloze positie te stappen. Je kunt ze eerlijk vertellen dat hun zorgen redelijk gezond zijn, omdat de bezorgdheid van mensen de eerste stap is om iets te doen om de wereld veiliger te maken.

9. Weet wanneer je hulp van buitenaf moet zoeken

Hoe ziet een “normale” reactie op een tragedie eruit?

Er is misschien geen normaal, maar deskundigen lijken het erover eens te zijn dat als er meer dan drie maanden zijn verstreken en jouw kind nog steeds lijdt – aan angst, afleiding, angst, hopeloosheid, slaapproblemen, nachtmerries, verdriet, woede-uitbarstingen, verslavingen of hoofdpijn – wees op tijd om een ​​professional in de geestelijke gezondheidszorg te raadplegen. Elk kind is anders, en hoe de jongere reageert, hangt af van factoren zoals hoe dicht bij huis het trauma was, of ze in het verleden getraumatiseerd was en haar algemene geestelijke gezondheid.

YWCC : Yes We Can Clinics is mooi voorbeeld van een plek waar jongeren die compleet zijn vastgelopen in hun leven en in de reguliere GGZ er samen met hun ouders weer bovenop worden geholpen. YWCC behandelt jongeren van 13 t/m 23 jaar met psychische problemen, verslavingen en gedragsproblemen.

Het goede nieuws is dat jongeren erg veerkrachtig zijn, en ze kunnen ons zelfs inspireren met hun prestaties van kracht en optimisme – zoals die jonge jongen in Parijs deed.

About Cassandra Pater

Overachiever en gestructureerde chaoot: zorgt voor ijzersterke content in de vorm van blogs, branding & webdesign voor jouw bedrijf, met als doel te verbinden met de lezers en hoger te ranken in Google. Heeft ook nog 2 leuke Blogs: www.momambition.nl en www.interiorqueen.nl

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.